Gummen, omdat niets vanzelfsprekend is.

Als ik iets van dit jaar geleerd heb dan is het wel dat niets vanzelfsprekend en zeker is.

Nu was dat iets wat ik diep van binnen wel wist en er zijn vele boeken met deze levenswijsheid over geschreven maar eerlijk gezegd dacht ik nog altijd dat er een soort van controle op uit te oefenen was. Tot Corona de hele wereld op zijn kop zette én 2020 het jaar ‘van pen naar potlood met een gummetje’ werd.

Ik vind het namelijk prettig om mijn werkzaamheden met pen in een grote ‘retro’ agenda te zetten, lekker visueel overzichtelijk en geordend ingepland om dan na gedane arbeid heerlijk met dikke penstrepen deze voldaan weer door te krassen. Misschien oldfashion maar ‘hey I love it’.

Dit jaar zijn vele trainingen en interventies die met pen geblokt stonden in mijn agenda, doorgekrast en niet omdat ze met voldoening volbracht waren maar door de omstandigheden geskipt werden – en dit natuurlijk bij velen met mij-. Het werd een ‘ratjetoe’ in mijn agenda en allesbehalve overzichtelijk en geordend maar eerder een ondoorzichtelijke doolhof.

Soms duurt het even voordat je echt doorhebt dat je een andere aanpak nodig hebt en dat de manier waarop je dingen doet, niet meer werken. En dat een pen in deze, geen goed hulpmiddel meer is.

Gaandeweg ging ik onbewust een potlood gebruiken met een goed werkende gum. Gummen is dit jaar echt nodig gebleken. Gummen omdat ingepland werk niet door kon gaan. Gummen omdat zaken aangepast moesten worden aan de werkelijkheid van alledag en niet door konden gaan omdat het altijd zo ging.

Gummen omdat niets vanzelfsprekend is. Ik ben benieuwd of 2021 op een begeven moment weer van potlood naar pen gaat. En of ik er dan misschien toch voor kies om het met potlood te blijven doen…

#veerkracht #deenigezekerheidisonzekerheid #invloedversusacceptatie #aanpassingsvermogen #bewust #aanvonken