Als je ‘film’ in een split second 180 graden anders wordt…
Iedere ‘split second’ is het moment dat echt van jou is, jouw unieke moment. Het is dat moment in het NU waar al zoveel over geschreven is. Het is het enige moment dat telt en waar alles om draait.
Dit ‘split second’ moment kan heerlijk en onwijs fijn, prettig, liefdevol en plezierig voelen. Leven ‘to the fullest’ met zonlicht in al je cellen en vezels. Daar wordt je blij van en je denkt en wenst dat het altijd zo zal blijven. Deze momenten bewust, tevreden en dankbaar kunnen beleven en ervan genieten, zijn goud waard!
Maar een dergelijk ‘split second’ moment kan door omstandigheden en situaties – in of buiten jezelf- zo omslaan en veranderen in een hele andere film waar je ineens totaal onverwacht in zit. Een film die onwerkelijk en verre van fijn, prettig en plezierig voelt. Een film die je het liefste meteen door zapt naar een andere zender. Echter je weet dat dat niet kan.
Zo’n ‘split second’ moment overkwam mij onlangs toen ik een telefoontje kreeg met slecht nieuws over mijn gezondheid. Ik had vage klachten aan mijn tong waarvoor ik naar de dokter ging. De uitslag van de MRI scan vertelde een uitzaaiing die op de tongzenuw drukt en uiteindelijk na meerdere onderzoeken bleek het uitgezaaide borstkanker te zijn…
Ik zit nu in een hele andere film en kan niet weg zappen.
Zo’n ‘split second’ momenten, hebben om ermee te dealen, naast alle intense gedachten, emoties en gevoelens, ook liefdevol bewustzijn nodig. Bewustzijn o.a. waar je wel invloed op hebt, wat je kunt doen of laten om er het beste van te maken maar ook wat heb je te accepteren/aanvaarden, hoe moeilijk dan ook.
Waar zit ‘het ding’ dat je niet kunt veranderen ook al zou je dat zielsgraag willen. Waar haal je die oerkracht vandaan om jezelf te dragen en het proces aan te gaan om te accepteren en te aanvaarden waar je geen invloed op hebt. En waar zitten die zaken waar je wel invloed op hebt en die lichtpuntjes die wel schijnen.
Ik kan hier niet van weg zappen. Wel er het beste van maken en deze levensfilosofie vragen, geven mij kracht om in vertrouwen en positiviteit het oncologische behandeltraject in te gaan.
Omdat Aanvonken mijn missie én een werkwoord is in goede én minder goede tijden, vond ik dat dit blog hier niet kon ontbreken.